Δείτε το μήνυμα της δημοτικής αρχής.
Την 8η του Μάρτη, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, τιμούμε τις εργαζόμενες γυναίκες, τις αυτοαπασχολούμενες, τις αγρότισσες, τις νέες, τις μετανάστριες, που αποτελούν μαζί με τη νεολαία τα πρώτα θύματα της καπιταλιστικής κρίσης και που το προηγούμενο διάστημα αψηφώντας το κλίμα μοιρολατρίας, την εργοδοτική τρομοκρατία, τα ψεύτικα διλήμματα της συγκυβέρνησης και των ευρωπαϊκών της εταίρων, ύψωσαν το ανάστημά τους ενάντια στη βάρβαρη επίθεση της αστικής τάξης στα δικαιώματά μας.
Η 8η Μάρτη έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, στη μνήμη των εργατριών στα ραφτάδικα και τα υφαντουργεία της Νέας Υόρκης, η κινητοποίηση των οποίων πνίγηκε στο αίμα από τις αστυνομικές δυνάμεις.
Η μέρα αυτή είναι μία αγωνιστική ιστορική επέτειος, μέρα απολογισμού της πάλης για την ισοτιμία των εργαζόμενων γυναικών, για την κοινωνική τους ισότητα.Σήμερα η ΕΕ, σύσσωμα τα αστικά κόμματα κάνουν προσπάθεια να παρουσιάσουν αυτή την μέρα, σαν μέρα κατάκτησης της ισότητας δικαιωμάτων των δύο φύλων.
Οι γυναίκες εργάτριες είναι, μάλιστα, τόσο ίσες με τους άντρες, που έχουν το δικαίωμα να τις εκμεταλλεύονται οι εργοδότες σε βαριές και ανθυγιεινές εργασίες, σε νυκτερινές βάρδιες, σε άθλιους ρυθμούς εντατικής εργασίας, σωματικής και πνευματικής. Είμαστε όλοι ίσοι στην εκμετάλλευση στον καπιταλισμό.
Σήμερα υπάρχουν οι υλικές προϋποθέσεις για σταθερή δουλειά, μόνιμη, καλά αμειβόμενη, για το σύνολο των εργατριών γυναικών και όλες οι υποδομές για να αναλάβουν τη φροντίδα των παιδιών και των ηλικιωμένων.
Είναι οξύμωρο το 2012, τον 21ο αιώνα με τόσα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας, με τέτοια μεγάλη ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, οι γυναίκες να δουλεύουνε μισή δουλειά, δήθεν για να μπορούν να συνδυάσουν τα οικογενειακά, τα εργασιακά τους καθήκοντα, με τα υπόλοιπα καθήκοντα που απορρέουν από το γεγονός ότι ο καπιταλισμός έχει πάρει πίσω όσες κατακτήσεις είχαν μέχρι τώρα οι γυναίκες τις προηγούμενες δεκαετίες.
Καλούμε κάθε γυναίκα, κάθε νέο, άνεργο, εργαζόμενο να τιμήσουν την μέρα αυτή με τη συμμετοχή τους, πρώτα από όλα, στις απεργιακές μάχες και στις αγωνιστικές πρωτοβουλίες στους τόπους δουλειάς, σε κάθε πόλη, συνοικία και γειτονιά.
