ΕπικαιρότηταΠολιτική

“Μαύρα σύννεφα” στη Γερμανία: Το μεγαλύτερο θύμα της ενεργειακής κρίσης στην Ε.Ε.

Σε δεινή θέση φαίνεται να περιέρχεται η Γερμανία στον τομέα της ενεργειακής κρίσης, κάτι που έως πριν και από λίγους μήνες, θα φάνταζε “εξωπραγματικό”.

Επειτα από δεκαετίες στενής συνεργασίας με τη Ρωσία, οι δραματικές εξελίξεις που έχουν σημειωθεί σε παγκόσμιο επίπεδο, την καθιστούν πλέον  εξαιρετικά ευάλωτη και βρίσκεται ενδεχομένως στη χειρότερη μοίρα από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Αν και πανίσχυρη οικονομία και μακροχρόνια συνυφασμένη με την έννοια του συνετού σχεδιασμού, η Γερμανία βρέθηκε εντελώς απροετοίμαστη στην ενεργειακή κρίση.

Απογυμνωμένη από το φθηνό φυσικό αέριο που της χορηγούσε επί πολλές δεκαετίες η Μόσχα, ετοιμάζεται να επιβάλει δελτίο στα καύσιμα, αναγκάστηκε να κρατικοποιήσει μία από τις βαρύτατα χειμαζόμενες ενεργειακές εταιρείες και οδεύει ολοταχώς προς την ύφεση χωρίς έξοδο κινδύνου.

Δυο χαρακτηριστικά στοιχεία καταδεικνύουν τη δυσμενή θέση στην οποία βρίσκεται η “ηγέτιδα” χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης:

1) Πέρυσι εισήγαγε 58 δισ. κ.μ. ρωσικού αερίου, που ισοδυναμούσαν με το 58% της κατανάλωσής της και τώρα βλέπει να έχει διακοπεί η ροή του καυσίμου.

2) Δεν έχει κατορθώσει να υποκαταστήσει αυτές τις εισαγωγές με άλλους προμηθευτές και έχει αναγκαστεί να αγοράζει αέριο από την ελεύθερη αγορά καταβάλλοντας, όμως, οκταπλάσιες τιμές.

Προς το παρόν, οι προσπάθειες της Γερμανίας για απεξάρτηση από το ρωσικό αέριο έχουν επικεντρωθεί στην ενοικίαση πέντε πλωτών τερματικών σταθμών, για εισαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG).

Η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή οικονομία δεν διαθέτει τερματικούς σταθμούς του είδους καθώς είχε επί πολλές δεκαετίες βασιστεί στους αγωγούς που της μετέφεραν αέριο από τη Ρωσία.

Η Ιταλία, αντιθέτως, διαθέτει τρεις τερματικούς σταθμούς που είναι σε λειτουργία και προσφάτως αγόρασε άλλους δύο προκειμένου πλέον να ανταποκριθεί στις αυξημένες ανάγκες που εκ των πραγμάτων αναπτύσσονται.

Οι δύο χώρες βρίσκονται πράγματι σε εντελώς αντίθετη κατάσταση, αφού η ενεργειακή κρίση πλήττει άνισα και ανόμοια τη Γηραιά Ηπειρο.

Οι χειρότερα πληγείσες χώρες είναι η Γερμανία, η Ουγγαρία και η Αυστρία, ενώ εκείνες με τη μικρότερη εξάρτηση από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες και επομένως με τις μεγαλύτερες αντιστάσεις είναι η Γαλλία, η Σουηδία και η Βρετανία.

Η ενεργειακή κρίση ανάγκασε τις κυβερνήσεις να συνειδητοποιήσουν τους κινδύνους που εγκυμονεί η υπερβολική εξάρτηση από έναν κυρίαρχο προμηθευτή.

Θυμίζει μάλιστα την πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του 1970, που ανάγκασε τον δυτικό κόσμο να επανεξετάσει την εξάρτησή του από το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής, ενώ πολλαπλασίασε τις προσπάθειες πολλών χωρών να εκμεταλλευθούν τον δικό τους ορυκτό πλούτο και τις εξώθησε να αναζητούν εναλλακτικούς προμηθευτές, στη Βενεζουέλα και στο Μεξικό.

Προτεινόμενα

Περισσότερα σε:Επικαιρότητα