Αρθρογραφία

ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ – Η περίπτωση του Μάρκου

Γράφει ο Γιάννης Αλεξίου

Ο Μάρκος γεννήθηκε στην Καβάλα και μεγάλωσε στην Αθήνα, στην παλιά γειτονιά της Λακούβας, ακούγοντας Elvis και Stray Cats και φτιάχνοντας καθημερινά το «κοκόρι» του, βάζοντας μπριγιαντίνη Yardley.

Γιάννης Αλεξίου

Εζησε έντονη εφηβεία και… σήμερα έχει να θυμάται πολλά…

Πανέξυπνο, καλόκαρδο, φιλότιμο, γενναιόδωρο, τίμιο και πολύ ευαίσθητο παιδί, πραγματικός φίλος.

Συν τοις άλλοις γλωσσομαθής, μπορεί να συνεννοηθεί άνετα σε καμιά δεκαριά γλώσσες ανάμεσά τους τα ρώσικα και εσχάτως τα κινέζικα.

Τελείωσε τη σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων στην Ανάβυσσο και έβρισκε τις καλύτερες δουλειές, από καλά ξενοδοχεία, τουριστικά γραφεία, καζίνο, έως και κράχτης σε μαγαζιά στο Μοναστηράκι, καθώς έχει φοβερή πειθώ και καλοσύνη και τραβούσε κόσμο πολύ.

Ο Μάρκος ζούσε με όλη την οικογένειά του σε ένα σπίτι σαν σε ταινία.

Η γιαγιά σε αναπηρική καρέκλα και κουφή, ο πατέρας του σε κώμα, η θεία του, η μάνα του, ο αδερφός του που τού άρεσε ο δρόμος και έμπλεξε με κακές παρέες και τελικά πέθανε στα 42 του χρόνια…

Ο Μάρκος τον υπεραγαπούσε και ήταν πάντα κοντά του στις δύσκολες στιγμές.

Μέχρι και την αγαπημένη του γειτονιά άφησε και μετακόμισε όλη η οικογένεια στο κέντρο της πόλης, για να αλλάξει παρέες ο αδερφός του, αλλά μάταια. Εχασε και τον πατέρα του και τη γιαγιά του…

Πάντα ήταν η κολώνα του σπιτιού ο Μάρκος.

Εδώ και αρκετά χρόνια δουλεύει σε Κέντρο Ψυχικής Υγείας.

Προσφέρει τις υπηρεσίες του σε ανθρώπους της τρίτης ηλικίας που πάσχουν από αλτσχάϊμερ σε ένα κέντρο ηλικιωμένων στην Κυψέλη.

Πριν από κάποιες εβδομάδες έχασε τη δουλειά του.

Το Μνημόνιο «έκοψε» τους νοσηλευτές Ψυχικής Υγείας. Μία κατά τα άλλα προβληματική δουλειά, στην οποία πληρώνονταν κάθε πέντε μήνες και τώρα τη διεκδικεί μαζί με τους συναδέλφους του, διαμαρτυρόμενοι για την σκληρή στάση του κράτους απέναντί τους.

Τι σκληρή και άδικη που είναι η ζωή! «Και το χειρότερο», μου είπε, «είναι πού να βρω άλλη δουλειά στα 42 μου;»…

 

 

Προτεινόμενα

Περισσότερα σε:Αρθρογραφία