ΕπικαιρότηταΠολιτισμός

Μακάρι να ήσουν εδώ Ζήκο…

Πέρασαν 17 ολόκληρα χρόνια, από τότε που έφυγε από τη ζωή ένας από τους μεγαλύτερους Ελληνες ηθοποιούς ολων των εποχών.

Ο Κώστας Χατζηχρήστος ήταν ηθοποιός (1921  3 Οκτωβρίου 2001), από τους σημαντικότερους κωμικούς του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη.

Hταν γόνος πολύτεκνης οικογένειας, η οποία εγκαταστάθηκε στο Παγκράτι.

Ο νεαρός Κώστας Χατζηχρήστος, φοίτησε αρχικά στη Στρατιωτική Σχολή της Σύρου και τελείωσε τις σπουδές του στην Καβάλα.

Εργάστηκε σε βαριετέ στο θέατρο “Μισούρι” του Πειραιά και στον θίασο της Νίτσας Γαϊτανάκη, όπου έπαιξε στο “Στραβόξυλο” του Ψαθά.

Από το 1945 έως το 1948 δούλεψε με το θίασο οπερέτας του Παρασκευά Οικονόμου και εμφανίστηκε στα βαριετέ “Πεύκα”, με τον Γιώργο Οικονομίδη και “Οασις” με τον Μίμη Τραϊφόρο.

 

Την περίοδο 1949-50 συμμετείχε στο μουσικό θίασο Κούλας Νικολαΐδου, στο θέατρο “Βερντέν” της λεωφόρου Αλεξάνδρας.

Στο «Βερντέν», ο Χατζηχρήστος θα κάνει και την πρώτη του μεγάλη επιτυχία στον ρόλο του βλάχου Θύμιου, έναν ρόλο που εμπνεύστηκε ο αδελφός της συζύγου του, ο Κώστας Νικολαΐδης, της θρυλικής συγγραφικής τριάδας Νικολαΐδη – Ελευθερίου – Λυμπερόπουλου.

Από το 1953 έως το 1955, συνεργάζεται με την Καίτη Ντιριντάουα και τον Κούλη Στολίγκα.

Το 1955, όταν ο θίασος ανεβάζει στο “Περοκέ” την επιθεώρηση “Κόκα-κόλα” των Γιαλαμά – Θίσβιου – Πρετεντέρη, πλέκεται και το ειδύλλιό του με την εξαιρετικά γοητευτική Ντιριντάουα.Παντρεύτηκαν και απέκτησαν μία κόρη. Ο γάμος τους έλαβε τέλος το 1975 και η Καίτη Οικονόμου,όπως ήταν το πραγματικό όνομα της Ντιριντάουα, πέθανε τον Φεβρουάριο του 1996.

Στον κινηματογράφο, ο Κώστας Χατζηχρήστος πρωτοεμφανίστηκε το 1952 με την ταινία “Ο Πύργος των ιπποτών” των Γ. Ασημακόπουλου – Ν. Τσιφόρου.

 

Παράλληλα, σημείωσε τεράστια επιτυχία και στο θέατρο.

Μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην καριέρα του ήταν ο “Ανθρωπος που γύρισε από τα πιάτα”, που πρωτοανέβηκε το χειμώνα του 1968-69 με συνθιασάρχες την Αννα Φόνσου και τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο.

Υπήρξε παραγωγός τριών ταινιών και σκηνοθέτησε οκτώ συνολικά.

Η πορεία του στο θέατρο συνεχίστηκε απρόσκοπτη μέχρι το 1983.

 

Μετά από μακρά περίοδο απουσίας, επέστρεψε σε αυτό την περίοδο 1994-95, παίζοντας στον δικό του χώρο (το “Θέατρο Χατζηχρήστου” στη στοά Πανεπιστημίου και Ιπποκράτους) την επιθεώρηση “Δεν ήξερες, δε ρώταγες” και την επόμενη χρονιά σε συνεργασία με τον Γιώργο Πάντζα, το έργο του Κώστα Παπαπέτρου “Τρελάθηκα και σώθηκα”.

Η δύσκολη περίοδος της ζωής του άρχισε όταν έχασε ξαφνικά την Ελένη Πανταζή, την τέταρτή του γυναίκα, μόλις στα 42 της χρόνια.

Πέθανε, φορτωμένος με οικονομικά προβλήματα.

 

 

Προτεινόμενα

Περισσότερα σε:Επικαιρότητα