Αρχική ΣΠΑΤΩΝ - ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ

Το «Αμάρτημα της μητρός μου» του Γεώργιου Βιζυηνού

alt

Την Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου 2013 στο Πνευματικό Κέντρο Σπάτων «Χρήστος Μπέκας» δόθηκε η παράσταση το «Αμάρτημα της Μητρός μου» του Γεώργιου Βιζυηνού από το

ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων με τους Κωνσταντίνο Γιαννακόπουλο και Ρένα Κυπριώτη σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη. 

Ηταν μια καταπληκτική παράσταση που έδωσε την ευκαιρία στο κοινό να παρακολουθήσει μένοντας άφωνο τις υπέροχες ερμηνείες των δυο ηθοποιών.

Πριν την παράσταση η Πρόεδρος του Οργανισμού Παιδείας Πολιτισμού & Περιβάλλοντος «Ο Ξενοφών» του Δήμου Σπάτων – Αρτέμιδος κα Μάρκου Παναγιώτα σε ένα βιογραφικό – εισαγωγικό σημείωμα πάνω στην ζωή και το έργο του Γεώργιου Βιζυηνού μεταξύ άλλων είπε:

«Ο Γεώργιος Βιζυηνός γεννήθηκε στο χωριό Βιζύη ή Βιζώ της Θράκης το 1849. Το πραγματικό του όνομα ήταν Γεώργιος Σύρμας. Ποιητής, πεζογράφος και λόγιος. Τραγική φυσιογνωμία, γεννήθηκε σε μία πολύ φτωχή οικογένεια, που την χτύπησε ο θάνατος. Εμαθε τα πρώτα γράμματα στο χωριό του με πολλές διακοπές. Σε ηλικία 10 ετών άρχισε η περιπέτεια της ζωής του: μαθητευόμενος ράφτης στην Πόλη, ύστερα προστατευόμενος ενός πλούσιου εμπόρου στην Κύπρο, 19-20 ετών καλογεροπαίδι, προστατευόμενος του αρχιεπισκόπου Κύπρου Σωφρονίου Β΄, 23 ετών ιεροσπουδαστής στη Χάλκη (όπου το 1873 δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή, με τίτλο Ποιητικά πρωτόλεια). Το 1874 έρχεται για λίγο στην Αθήνα όπου και θριαμβεύει, βραβευόμενος σε δυο διαγωνισμούς, έναν ποιητικό, με τη συλλογή του «Βοσπορίδες αύρες» και ένα θεατρικό, με το έργο του «Κόδρος». Κατόπιν το (1875-78) σπουδαστής φιλολογίας και φιλοσοφίας στη Γερμανία (με υποτροφία του ζάπλουτου Γεωργίου Ζαρίφη). Εκεί σπούδασε με διάσημους καθηγητές, όπως ο Λότσε, ο Βούντ, ο Τσέλερ κ.α. Η διαμονή του στο εξωτερικό συνεχίστηκε, με διακοπές, μέχρι το 1884.
Τα ποιήματά του βραβεύτηκαν δυο φορές σε πανεπιστημιακούς διαγωνισμούς και τα διηγήματά του δημοσιεύονταν στο εγκυρότερο περιοδικό, την Εστία. Το 1885 εξελέγη υφηγητής της φιλοσοφίας με το έργο του Η φιλοσοφία του καλού παρά Πλωτίνω. Αλλά δεν πρόλαβε να γίνει καθηγητής, καθώς η μοίρα τον χτύπησε σκληρά.

altΟ Βιζυηνός έχει μία παιδική ψυχή, γεμάτη νοσταλγία, λυρική διάθεση, αβρή μελαγχολία, τρυφερότητα και πόνο. Νοσταλγεί, όπως ο Παπαδιαμάντης, τα παιδικά του χρόνια, τη χαροκαμένη μάνα του, το φτωχικό του σπίτι, το χωριό του Βιζύη, τη Θράκη γενικά, την Πόλη των θρύλων. Και η ποίησή του αντλεί τα θέματά της από αυτή τη νοσταλγική παρηγοριά. Αλλού αυτοβιογραφείται, αλλού ηθογραφεί τις λαϊκές παραδόσεις του τόπου του (γράφει παραλογές, μπαλάντες, «βαλλίσματα», όπως τα αποκαλούσε ο ίδιος), αλλού εκφράζει την πίστη του στη Μεγάλη Ιδέα και άλλοτε γράφει δροσερά παιδικά ποιήματα. Αν με την ποίησή του έμεινε στο μεταίχμιο, μεταξύ της παλιάς και της νέας Αθηναϊκής Σχολής, με τα διηγήματά του, στα οποία δέχτηκε την ευεργετική επίδραση του Βικέλα (Λουκής Λάρας, Παπα-Νάρκισσος κ.α.) έγινε ο πατέρας του ελληνικού διηγήματος. Οι παιδικές του αναμνήσεις του έδωσαν θέματα για ηθογραφίες και η γνωριμία του με την ψυχολογία, με το ρεαλιστικό και ψυχολογικό μυθιστόρημα της σύγχρονής του Ευρώπης και με το έργο του Ιψεν τον ώθησε και τον βοήθησε να γράψει ηθογραφικά διηγήματα με ψυχογραφική δύναμη. Βέβαια, και εδώ αυτοβιογραφήθηκε.
Οπωσδήποτε τα διηγήματά του: Το Αμάρτημα της μητρός μου, Ποιος ήταν ο φονεύς του αδελφού μου, Αι συνέπειαι της Παλαιάς ιστορίας, Το μόνον της ζωής του ταξείδιον και, κυρίως, το καλύτερό του Μοσκώβ Σελήμ θεωρούνται σημαντικότατα έργα της νεοελληνικής λογοτεχνίας.
Λίγο πριν το τέλος την στιγμή που η επάρατη αρρώστια, δουλεύοντας από πολύ καιρό υποχθόνια τον είχε πλήξει πια στο μυαλό και άρχισε να κλονίζει το ψυχοπνευματικό του κόσμο η γνωριμία με την μικρή μαθήτριά του στο Ωδείο Αθηνών, Μπετίνα Φραβασίλη, τον έριξε σε ένα ερωτικό παραλήρημα και τον έκανε κάτω από την επίδραση της διαταραχής του να φαντάζετε πλούτη, παλάτια, ταξίδια, τον κόσμο της χαμένης του ευτυχίας στην οποία κυριαρχούσε με την ιδανική μορφή της η Μπετίνα των ονείρων του:
« Και από τότε που θρηνώ
το ξανθό, το γαλανό
το ουράνιο φως μου,
μετεβλήθη εντός μου,
ο ρυθμός του κόσμου »
Ο Γεώργιος Βιζυηνός πεθαίνοντας στα 46 του χρόνια θάφτηκε σε μια ταπεινή άκρη του Α Νεκροταφείου της Αθήνας.
Πέθανε τόσο νέος με ένα τόσο τραγικό τέλος!
Η προσφορά του όμως στα Νεοελληνικά Γράμματα του εξασφάλισε την Αθανασία, πρωτόθρονο στα Ιλίσια της Τέχνης.»
Ο Οργανισμός Παιδείας Πολιτισμού & Περιβάλλοντος «Ο Ξενοφών» του Δήμου Σπάτων – Αρτέμιδος θέλει να εκφράσει τα θερμά του συγχαρητήρια στον Πρόεδρο του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων κ. Λώλη Γεώργιο και σε όλους τους συντελεστές για την άψογη συνεργασία που είχε μαζί τους!
Μακάρι να είχαν όλοι την δυνατότητα να βλέπουν συχνά τέτοιες Παραστάσεις!

ΔΗΜΟΙ

ΤΑ ΝΕΑ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ
ΥΠ.ΕΣ - ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΡΗΤΗΣ
ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ
ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ - ΚΑΜΑΤΕΡΟΥ
ΑΓΚΙΣΤΡΙΟΥ
ΑΘΗΝΑΙΩΝ
ΑΙΓΑΛΕΩ
ΑΙΓΙΝΗΣ
ΑΛΙΜΟΥ
ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ
ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ
ΑΧΑΡΝΩΝ
ΒΑΡΗΣ - ΒΟΥΛΑΣ - ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ
ΒΡΙΛΗΣΣΙΩΝ
ΒΥΡΩΝΑ
ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ
ΓΛΥΦΑΔΑΣ
ΔΑΦΝΗΣ - ΥΜΗΤΤΟΥ
ΔΙΟΝΥΣΟΥ
ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ - ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΥ
ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΙΛΙΟΥ
ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ
ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ
ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ - ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ
ΚΗΦΙΣΙΑΣ
ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ
ΚΡΩΠΙΑΣ
ΚΥΘΗΡΩΝ
ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ
ΛΥΚΟΒΡΥΣΗΣ - ΠΕΥΚΗΣ
ΜΑΝΔΡΑΣ - ΕΙΔΥΛΛΙΑΣ
ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ
ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ - ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ
ΜΕΓΑΡΕΩΝ
ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ
ΜΟΣΧΑΤΟΥ - ΤΑΥΡΟΥ
ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ
ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Ν. ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ - ΧΑΛΚΗΔΟΝΑΣ
ΝΙΚΑΙΑΣ - ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΡΕΝΤΗ
ΠΑΙΑΝΙΑΣ
ΠΑΛΑΙΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ
ΠΑΛΛΗΝΗΣ
ΠΑΠΑΓΟΥ - ΧΟΛΑΡΓΟΥ
ΠΕΙΡΑΙΑ
ΠΕΝΤΕΛΗΣ
ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ
ΠΟΡΟΥ
ΡΑΦΗΝΑΣ - ΠΙΚΕΡΜΙΟΥ
ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ
ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ
ΣΠΑΤΩΝ - ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ
ΣΠΕΤΣΩΝ
ΤΡΟΙΖΗΝΙΑΣ
ΥΔΡΑΣ
ΦΙΛΟΘΕΗΣ - ΨΥΧΙΚΟΥ
ΦΥΛΗΣ
ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ
ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ
ΩΡΩΠΟΥ

Ζώδια


 
Διαφήμιση
Διαφήμιση