Αρχική

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΟΥΣ ΛΕΞΗ; "ΕΝΑΝΤΙΑ!"

Αυτό που συμβαίνει στον Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας, δεν έχει προηγούμενο. Είναι παγκόσμιο φαινόμενο μία πόλη που επί τουλάχιστον μία δεκαετία κοινωνικά και οικονομικά έχει μαραζώσει, μία πανέμορφη πόλη που βαθιά στα πνευμόνια της κρύβει 300 στρέμματα δάσους,που οι πρώτοι της κάτοικοι φρόντισαν για την εξαιρετική της δόμηση και σήμερα αργοπεθαίνει, να μη διακρίνεται από (πλήρη) ομοψυχία των εκπροσώπων της για την κατασκευή του νέου γηπέδου της ΑΕΚ.

Η Νέα Φιλαδέλφεια, είναι το σπίτι της προσφυγομάνας ΑΕΚ. Ο φυσικός της χώρος. Η ψυχή της. Εκεί όπου γιγαντώθηκε, μεγαλούργησε και έγραψε τη δική της πολυένδοξη ιστορία.
Κι αν στο παρελθόν κάποιοι για καθαρά πολιτικούς λόγους μετέτρεψαν το όνειρο κάθε Ενωσίτη για την ανέγερση νέου γηπέδου σε Εφιάλτη, σήμερα δεν δικαιούται κανείς να μην υποστηρίζει με πάθος, να μην τίθεται αναφανδόν υπέρ της δημιουργίας του νέου αθλητικού και πολιτιστικού κέντρου που ονειρεύονται οι ιθύνοντες της ομάδας και μαζί τους τα εκατομμύρια πιστών οπαδών της σε όλη τη Γη.

Οποιοσδήποτε -μα οποιοσδήποτε- αντιδρά στη δημιουργία της νέας εστίας που θα συνδέει τον αθλητισμό με τον πολιτισμό της περιοχής και θα της δώσει την προοπτική που αξίζει, τάσσεται αυτομάτως απέναντι στο συμφέρον της πόλης, των κατοίκων και των δημοτών της. Ξεκάθαρα πράγματα.

Διαβάστε τι ακριβώς είπε, μεταξύ άλλων, ο διαχειριστής του έργου Δημήτρης Ανδριόπουλος στο Δημοτικό Συμβούλιο της 20ής Νοεμβρίου, όπου τελικά η προμελέτη εγκρίθηκε με 17 υπέρ και 2 διαφοροποιήσεις:
«Το 2003 υπήρχε ένας νόμος που έλεγε ότι ο συντελεστής δόμησης είναι 2 και υλοποιούσε 1,4 πάνω από το έδαφος και 1,6 κάτω από το έδαφος. Αυτό ήταν η απαρχή της αντίδρασης. Σήμερα αποδεικνύεται μέσα από τα σχέδια, ότι υλοποιείται συντελεστής 0,85 όταν ο συντελεστής δόμησης της περιοχής είναι 1.40, από τον οποίο 0,73 είναι πάνω από το έδαφος και 0,12 κάτω από το έδαφος! Το καινούργιο σχέδιο και γήπεδο της ΑΕΚ, σέβεται τι λέει και τι υποδεικνύει η περιοχή, αλλά πιστοποιεί και επαναλαμβάνει αυτά που σας παρουσιάστηκαν».
Τα ίδια ειπώθηκαν πεντακάθαρα και στο Δ.Σ. επί της προέγκρισης του σχεδίου για το νέο γήπεδο.
Ωστόσο, από τότε μέχρι σήμερα, ορισμένοι δημοτικοί σύμβουλοι… θυμήθηκαν ότι αγαπημένη τους λέξη είναι η… «ενάντια» και αφού επί χρόνια δεν έδιναν «ούτε τσακιστό σεντ» για την τύχη των ερασιτεχνικών τμημάτων της ΑΕΚ, ξαφνικά τους έπιασε ένας αφόρητος πονόκοιλος για το πού θα προπονούνται τα ερασιτεχνικά τμήματα!

Κι ας τους είχε επισημανθεί ότι οι υπεύθυνοι της ερασιτεχνικής ΑΕΚ βρίσκονται σε άριστη συνεννόηση με τους αντίστοιχους της ποδοσφαιρικής για το θέμα αυτό. Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν ο ίδιος ο λαός της ΑΕΚ είναι ο καλύτερος υπερασπιστής της ερασιτεχνικής «μάνας» και τη στηρίζει ενεργά…

Ωστόσο, το 1/3 των δημοτικών συμβούλων δεν παρέστησαν στη συγκεκριμένη συνεδρίαση. Παλιό το κόλπο, αλλά η... μόδα του έχει περάσει προ πολλού. Στα πρακτικά αναφέρεται πως έλειπαν, άρα δεν ψήφισαν και επομένως δεν έχουν ευθύνη για το εάν εγκρίθηκε ή όχι το σχέδιο του έργου. Αμ δε!

Τυπικά έτσι είναι, επί της ουσίας όμως οι συγκεκριμένοι δημοτικοί σύμβουλοι κρύφτηκαν σαν τρομαγμένα κοτόπουλα, μην τυχόν και… στενοχωρήσουν κάποιους ψηφοφόρους τους που ενδεχομένως στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές δεν τους χαρίσουν το ψηφαλάκι τους. Τα ονόματά τους προσεχώς θα γραφτούν από εδώ ένα προς ένα. Οχι για κανέναν άλλον λόγο, απλά να ξέρουν οι ψηφοφόροι τους ποιοί είναι και να τους… ξαναψηφίσουν. Προσφορά της στήλης…
Υ.Γ. 1. Ο Παντελής Γρετζελιάς είναι εξαιρετικά έμπειρος στα Αυτοδιοικητικά. Παραμονές των εκλογών του 2010, η κατασκευή νέου γηπέδου ήταν ένα από τα μεγάλα του όπλα, αλλά με τις σημερινές ισορροπίες σκέφτηκε ότι θα ήταν καλό να αφήσει περιθώριο για μετέπειτα... ηρωοποίησή του. Σιγά μην έχανε την ευκαιρία να ψηφίσει μεν υπέρ, αλλά ταυτόχρονα με την ένστασή του για την υπογειοποίηση να δείξει ότι (και καλά...) δεν μασάει ταραμά. Σωστά. Μόνο οι κατσίκες μασάνε. Και τα κρι-κρι…
Υ.Γ. 2. Για το θέμα (φυσικά) θα επανέλθω. Αυτό έλειπε…

ΝΙΚΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ (Από το Editorial στην 1η σελίδα)

ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΧΑΡΑΚΤΕΣ

altΛοιπόν, να δούμε τα πράγματα απλά: «Αυτά τα χέρια μπορεί να χαιρετούν ναζιστικά, αλλά είναι τίμια και καθαρά!», έλεγε φωνάζοντας δυνατά στους οπαδούς του ο Νίκος Μιχαλολιάκος, ίσως γιατί τον συνέφερε να το πιστέψει και ο ίδιος. Αλλά όπως αποδείχθηκε από την πέραν των δέκα μηνών συστηματική παρακολούθηση από τον «κοριό» της ΕΥΠ, τα χέρια του είναι βουτηγμένα στη μαυρίλα και στο αίμα.

Αυτός ο τύπος, προφανώς λόγω της ξανθής του κώμης και του κατάλευκου χρώματος στο δέρμα του, δεν έκρυψε ποτέ τον θαυμασμό του στη φυλή που οραματιζόταν ο Χίτλερ. Σοβαρός λόγος για να στρατολογήσει μία σειρά από απίθανα αποβράσματα-μπράβους νυχτερινών κέντρων, εκβιαστές και «χαμένα κορμιά», που η μόνη χαρά της ζωής τους είναι να χαρακώνουν πρόσωπα με τον αγκυλωτό σταυρό.
Η Χρυσή Αυγή λοιπόν γιγαντώθηκε χάρη στην αθλιότητα σκοτεινών κύκλων και με προπέτασμα την αντίδραση στο (πράγματι σάπιο) πολιτικό κατεστημένο μίας άθλιας Δημοκρατίας (αλλά πάντως Δημοκρατίας…) πίστεψε ότι οι ψήφοι που αποκόμισε στις εκλογές του 2012 την εξύψωσαν και στη συνείδηση του λαού.
Μια στιγμή όμως. Πόσο ευθύνονται οι περίπου 425.000 πολίτες που έστειλαν αυτήν τη φασιστική Οργάνωση στο Κοινοβούλιο;
Ευθύνονται απολύτως. Πρέπει επιτέλους να μπει τέρμα στην ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ όσων Ελλήνων πολιτών έδωσαν το δικαίωμα στη συγκεκριμένη συμμορία να επαίρεται πως είναι η μόνη λύση στον τόπο!
Καλό θα είναι ο δημοσιογραφικός κόσμος να πάψει να ΧΑΪΔΕΥΕΙ τους πολίτες και να υμνεί ακόμα και τις ανοησίες που κάνει. Γιατί ο όρος «ανοησίες» είναι επιεικής όταν αυτός ο τόπος έχει πληρώσει με ποτάμια αίματος το… όραμα του τριτοκοσμικού Μιχαλολιάκου και της αδίστακτης ποινικά συμμορίας του. (Δείτε εδώ): http://inthecity.gr/index.php/eidiseis/politiki/10951-2013-09-23-14-59-05.html
Από χρέος και μόνο στους παπούδες μας, οφείλαμε να είμασταν πολύ προσεκτικοί πριν ρίξουμε στην κάλπη το ψηφοδέλτιο που θα έφερνε στη Βουλή ένα τσούρμο ανθρώπους του υποκόσμου. Το κάναμε, γιατί, λέει, θέλαμε να τιμωρήσουμε τους (τόσους και τόσους) Τσοχατζόπουλους και Παπαγεωργόπουλους, αυτούς που έκλεβαν ασύστολα και χαίρονταν ηδονικά για τη δυστυχία της πλειοψηφίας των πολιτών. «Τιμωρήσαμε» τους ψεύτες και τους κλέφτες, αντικαθιστώντας τους με «χτιστούς» μπράβους, που στη συντριπτική τους πλειοψηφία ζουν και αναπνέουν για τη βία.
Ε, λοιπόν, όχι! 
Ο λαός φταίει. Εμείς φταίμε. Εμείς καταντήσαμε τη χώρα μας εκεί που είναι σήμερα. Εμείς δίνουμε την ψήφο μας σε κάθε καρυδιάς καρύδι. Εμείς στέλνουμε στη Βουλή ηθοποιούς, τραγουδιστές ή και ποδοσφαιριστές που γράφουν το «και» με έψιλον αλλά νομίζουν ότι «κάποιοι είναι». Οι κάθε Τσοχατζόπουλοι και Παπαγεωργόπουλοι, αναδείχθηκαν γιατί εμείς τους ικετεύαμε για κανά ρουσφετάκι, για καμιά «τακτοποίηση», για να βολέψουμε τα δικά μας παιδιά.
Και όταν είδαμε ότι αυτά κόπηκαν ελέω μνημονίου και τρόικας που οι ίδιοι οι πολιτικοί κουβάλησαν επειδή πάλι ΕΜΕΙΣ τους το επιτρέψαμε, γίναμε τιμητές του τεντωμένου χεριού και του πιο αιμοσταγούς δολοφόνου που γνώρισε η ανθρωπότητα.
Είμαστε ένας ασόβαρος λαός. Λαχταράμε το κακό του γείτονα, ζηλεύουμε το δικό του καλύτερο από εμάς αυτοκίνητο και μεθάμε από χαρά όχι που το δικό μας παιδί παίζει καλή μπάλα, αλλά κυρίως παίζει καλύτερα από του διπλανού. Εχουμε ιδαίτερη αδυναμία να παρκάρουμε σε διαβάσεις αναπήρων κλείνοντας τις, όπως και να προσπεράσουμε όσα κορόιδα ή χαϊβάνια περιμένουν στην ουρά μίας δημόσιας υπηρεσίας να εξυπηρετηθούν.
Θα μου πείτε, κάτι θετικό δεν βρίσκεις;

ΠΟΛΛΑ!
Μόνο που δεν υπάρχει κανένας λόγος να προσωρήσω σε αναφορές. Τις αδυναμίες μας πρέπει αναδεικνύουμε, ιδίως όταν υπερτερούν συντριπτικά, μήπως τις τιθασεύσουμε.
Βγαίνουν για παράδειγμα απίθανοι τύποι από το σινάφι μας και βγάζουν τα κόμπλεξ "ανωτερότητας" που τρέχουν από τα μπατζάκια τους όταν ακούν καλά λόγια από τον κόσμο. Μόνο που αν ξέρατε για πολλά (κυρίως προβεβλημένα) μπουμπούκια του χώρου μας πόσο… καλόπαιδα είναι, δεν θα τους είχατε περί πολλού.

Ασφαλώς δεν είναι όλοι το ίδιο, αλίμονο! Και πρέπει να γνωρίζετε πως υπάρχουν συνάδελφοι που πράγματι κοσμούν τον χώρο. Αλλά, από την άλλη, σίγουρα έχετε παρατηρήσει ότι είτε αναρχικοί, είτε εξωκοινοβουλευτικοί της Αριστεράς, είτε ακροδεξιοί ή ό,τι άλλο είναι, όταν συλλαμβάνονται βρίζουν με ακατονόμαστες ύβρεις τον εύκολο στόχο, τους δημοσιογράφους.
Τι θέλω να πω με όλα αυτά; Πως ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ευθύνεται, ο λαός. Θετικά και αρνητικά. Τα πιστώνεται ή τα χρεώνεται. Και διψάει να ακούει χαϊδευτικά λόγια.
Ε, ξανά όχι! Τα σάπια πολιτικά κόμματα (κυρίως όσα κυβέρνησαν τον τόπο επί δεκαετίες) δεν τιμωρούνται ενισχύοντας τις ναζιστικές, φασιστικές συμμορίες και τους χαράκτες προσώπων. Παρανοϊκοί πάντοτε θα υπάρχουν, δεν σημαίνει ότι πρέπει να τους στέλνουμε στη Βουλή. Εχουμε τη δύναμη να φτιάξουμε και να υπερασπιστούμε τη Δημοκρατία που θέλουμε, να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, να σχεδιάσουμε το μέλλον των νέων και να μη δικαιώσουμε τους δοσίλογους, παλιούς και νσημερινούς. Είτε φορούν τον μανδύα του «δημοκράτη», είτε είναι... φασισταριά και απλώς ντρέπονται να το παραδεχθούν.

ΝΙΚΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ (Από το Editorial στην 1η σελίδα)

ΟΤΑΝ Η ΕΜΠΑΘΕΙΑ ΞΕΠΕΡΝΑ ΤΑ ΟΡΙΑ...

Απολύτως καμία σημασία δεν έχει τι ψηφίζει ο κάθε ένας από εμάς. Δικαίωμά του αναφαίρετο είναι, παρ' ότι ως κακόγουστο αστείο ακούγεται να ψηφίζεις ένα κόμμα στις 11 το πρωί της Κυριακής των εκλογών και στις 11 το πρωί της Δευτέρας να… σιχτιρίζεις και να κλαίγεσαι που αποφάσισες να ρίξεις την ψήφο τους «σ' αυτούς». Πολύ δε περισσότερο όταν αμετανόητα το επαναλαμβάνεις σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Νομίζω ότι σ' αυτό συμφωνούμε όλοι.

Ωστόσο, αυτό που αδυνατώ να κατανοήσω, αφορά στον Θεόδωρο Πάγκαλο και φυσικά όχι στο κόμμα του. Με ένα πρωτοφανές αμόκ που φτάνει ή και ξεπερνά τα όρια της εμπάθειας, όπου βρεθεί κι όπου σταθεί επιτίθεται εναντίον του Αλέξη Τσίπρα. Προσέξτε: Οχι σε πολιτικό επίπεδο. Σε προσωπικό.

Ιδού μερικές μόνον επιθέσεις του κ. Πάγκαλου κατά του κ. Τσίπρα, από τον περασμένο Μάιο μέχρι σήμερα, που καμία σχέση δεν έχουν με πολιτική κριτική:

* «Ο Αλέξης Τσίπρας «δεν ξέρει ότι το όνομά του είναι βλάχικο. Σημαίνει τσιπουράς, αυτός δηλαδή που φτιάχνει τσίπουρο. Φάγανε το "ου" και το έκαναν Τσίπρας»…
* «Οταν τον είδα ως μαθητή και πρόεδρο του 15μελούς να βγαίνει και να μιλάει, είπα στον εαυτό μου: Ω Θέε μου, τι δημιούργησε αυτή η κοινωνία!».
* "Η φράση για «βλαχοδήμαρχους», αναπαράγεται με ντουντούκα και κανείς δεν διαβάζει και δεν ξέρει τίποτα. Ζούμε σε μια κοινωνία ημιμαθών, όπως ο κ. Τσίπρας".
* "Διάβασα "στραμπουλίζονται", "χαίρει την εκτίμηση", "το success του story" και άλλα πολλά. Άτιμο 15μελές, τι διάνοιες παράγεις!", (από τον προσωπικό του λογαριασμό στο twitter).
* «Μεταξύ του success και του story, έβαλε ένα "του". Του κ. Σαμαρά, δηλαδή. Τώρα, αυτά είναι αγγλικά; Δεν είναι καν ελληνικά. Κάφρος είναι ο άνθρωπος και αγράμματος».
* «Αν ο κύριος Μιχαλολιάκος και οι μαυροφορεμένοι του είναι τα SS, τότε ο κύριος Τσίπρας και τα παρδαλά στίφη του είναι τα SA με όρους Βαϊμάρης».
* «Μπορεί τόσο εύκολα ο κάθε Τσο... -με συγχωρείτε- Τσίπρας να λοιδωρεί ιστορικά ονόματα;»
* «Εγώ Burberry δεν έχω!».
Βέβαια, για το Burberry θα μπορούσε (είτε με χιούμορ είτε κακόπιστα) να πει κανείς ότι είναι λογικό να μην έχει, μια και η συγκεκριμένη φίρμα παράγει μέχρι XL, αλλά το προσπερνώ.

Τι θέλω να πω με όλα αυτά; Οτι ο κ. Πάγκαλος και ο κάθε κ. Πάγκαλος (αποκλειστικά ως πολιτικό ον, δεν μας αφορά και δεν μας ενδιαφέρει σε προσωπικό επίπεδο…) ΔΕΝ μπορεί και ΔΕΝ έχει θέση στο πολιτικό σκηνικό μίας ευνομούμενης χώρας. Η πολιτική αντιπαράθεση είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ και ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ. Οι κατηγορίες που βασίζονται στην πολιτική (και όχι στις κακόγουστες εξυπνακίστικες κουταμάρες που εκτοξεύονται σωρηδόν από το στόμα του πρώην υπουργού) είναι «ζωντανό» κομμάτι της Δημοκρατίας και εν πάση περιπτώσει ανήκουν στη σφαίρα της κομματικής αντιπαλότητας.
Ολα όμως χωρούν σε ένα πλαίσιο σοβαρότητας και ευπρέπειας. Ποτέ δεν άκουσα π.χ. τον Αντώνη Σαμαρά να επιτίθεται με αγοραίες εκφράσεις εναντίον οποιουδήποτε πολιτικού του αντιπάλου. Λέτε να μη μπορούσε;
Αλλά ο Θεόδωρος Πάγκαλος έχει «ξεφύγει» συνειδητά. Προφανώς, γιατί η (πολιτική του) ηθική είναι εξαιρετικά χαλαρή.

ΝΙΚΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ (Από το Editorial στην 1η σελίδα)

ΕΙΠΑΜΕ: ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΣ...

Ας είμαστε ειλικρινείς: Αυτή τη στιγμή, σήμερα, η Ελλάδα προσπαθεί να φτάσει ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ βέβαια, στα προ του 2009 επίπεδα. Τουλάχιστον να έχει ο κόσμος τα βασικά και κάτι παραπάνω, να περνάει καλύτερα.

Αυτός είναι ο στόχος. Αρα, να φτάσει στις εποχές που κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ. 

Καλή ή κακή η αλήθεια, (κακή ασφαλώς, αλλά αλήθεια...) μας οδηγεί σε αυτόν τον κοινό στόχο.
Οταν λοιπόν το ΠΑΣΟΚ με δανεικά ή με ό,τι άλλο θέλετε μας οδηγούσε στην ευημερία, είχαμε δικαίωμα να διαμαρτυρηθούμε για όσα έρχονταν. Αλλά δεν το κάναμε.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, επιδεικνύαμε τα διακοποδάνεια και τα εορτοδάνεια που ίσως κάποιοι σήμερα νοσταλγούν.
Την ευημερία λοιπόν, την έφερε κυρίως το ΠΑΣΟΚ και φυσικά η Νέα Δημοκρατία, που κυβέρνησαν τον τόπο περισσότερο και λιγότερο.
ΣΗΜΕΡΑ λοιπόν, τι θέλουμε; Να επανέλθουν τα κεκτημένα που αυτά τα κόμματα έφεραν. Ναι ή όχι;
Ναι, ασφαλώς ναι!
ΘΑ ΠΟΥΝ ΙΣΩΣ ΠΟΛΛΟΙ: "Σωστά, αλλά δεν ξέραμε τι συμβαίνει πίσω από τις πόρτες. Εάν το ξέραμε, δεν θα κάναμε τότε αυτή τη ζωή". Που σημαίνει:
"ΔΕΝ ΘΑ παριστάναμε τους τυφλούς ενώ βλέπαμε σαν γεράκια. ΔΕΝ ΘΑ κλέβαμε το Δημόσιο και θα κόβαμε αποδείξεις στους πελάτες μας. ΔΕΝ ΘΑ κλέβαμε εμείς οι πολεοδόμοι σε σημείο που να είμαστε σήμερα δαχτυλοδεικτούμενοι. ΔΕΝ ΘΑ βάζαμε συναδέλφους μας να χτυπούν κάρτα αντί για μας. ΔΕΝ ΘΑ κάναμε εμείς του ΙΚΑ και του κάθε Οργανισμού κοπάνα από τις δουλειές μας για να κάνουμε αλλού μεροκάματα. ΔΕΝ ΘΑ χτίζαμε βίλες με πισίνες από κομπίνες. ΔΕΝ ΘΑ βγάζαμε όνομα διεθνώς ως η χώρα του ωχαδερφισμού. ΔΕΝ ΘΑ στήναμε off shore και μετά να το παίζαμε ανίδεοι. ΔΕΝ ΘΑ... ΔΕΝ ΘΑ... ΔΕΝ ΘΑ... ΔΕΝ ΘΑ...".
ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΥ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΑΥΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ;
ΟΧΙ βέβαια!
Γιατί ταυτόχρονα θα έπρεπε να στέλναμε σπίτι τους τούς διαφόρους κηφήνες της Βουλής και τους συμβούλους τους, όπως και κάμποσους ακόμα που μας κουνούσαν το δάχτυλο.
ΣΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΜΑΣ λοιπόν, φανήκαμε ΑΝΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ.
Μπροστά σε ένα ωραίο σπίτι, εξοχικό, αυτοκίνητο, αφήσαμε τον εαυτό μας να βουτήξει στο μέλι της ευκολίας και της κατανάλωσης και τώρα ζητάμε τα ρέστα από το κάθε ΠΑΣΟΚ και την κάθε ΝΔ που μέχρι προ τριετίας υμνούσαμε! Χωρίς ντροπή. Χωρίς όνειδος. Χωρίς ίχνος αυτοσεβασμού.
ΛΟΙΠΟΝ: Σήμερα φωνάζουμε και ωρυόμαστε, επιχειρώντας να επανέλθουμε σε εκείνη την εποχή. Ξανατονίζω: Κατά το δυνατόν. Να επιστρέψουμε δηλαδή στις "καλές" εποχές των δύο κομμάτων, τα οποία βρίζουμε και καταριόμαστε! Με όλα τα (φοβερά και τρομερά) προβλήματά τους, με όλες τις ανισότητες που δημιούργησαν που και να μας "ακουμπούσαν" τις προσπερνούσαμε γιατί... περνούσαμε γενικά καλά, βουτηγμένοι στην υποκρισία μας.
ΕΑΝ με έναν μαγικό τρόπο επανερχόμασταν αύριο το πρωί στο 2004 (όπως ήταν και όπως ζούσαμε τότε) σκεφτείτε με το χέρι στην καρδιά: Θα παραπονιόμασταν; Θα πετούσαμε... γιαούρτια στους πολιτικούς; Θα τους βρίζαμε από το πρωί μέχρι το βράδυ, ή μήπως θα τους παρακαλούσαμε για καμιά... τακτοποίηση στο θέμα που θα μας απασχολούσε;
Είπαμε: ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΣ να είμαστε.
Υ.Γ.1: Ολα αυτά τα γράφω, γιατί πιστεύω ότι είμαστε ένας λαός με απίστευτα χαρίσματα, αλλά και παρορμητισμό που μας βγαίνει σε κακό. Είμαστε ο ίδιος λαός που μόλις ένας μετανάστης χρειαστεί μία κουβέρτα θα γεμίσουμε το Ι.Χ. μας με... δέκα και θα τρέξουμε να του τις χαρίσουμε. Και μόλις απομακρυνθούμε, στο επόμενο φανάρι, θα βρίσουμε τον μετανάστη που θα επιχειρήσει να καθαρίσει τα τζάμια μας. Αλήθεια ή ψέματα;
Υ.Γ. 2: Και ξέρετε γιατί κατά βάθος νευριάζουμε; Οχι γιατί θα μας καθαρίσει τα τζάμια, άλλωστε ποιος μας εμποδίζει μόλις τα καθαρίσει να φύγουμε χωρίς να του δώσουμε ούτε σεντ; Αλλά δεν το κάνουμε, είναι το φιλότιμο που μας δίνει μία ιδιαίτερη διάσταση.
Με άλλα λόγια, δεν θέλουμε να έχουμε κανέναν "υπηρέτη", έστω κι αν αυτός είναι ο τελευταίος τροχός της κοινωνικής άμαξας. Η αντίθεση του λαού μας δηλαδή, σε όλο της το μεγαλείο.

Υ.Γ. 3: Εάν όμως σπάσει αυτή η αλυσίδα του φιλότιμου και των αντιθέσεων που το συνοδεύουν, θα πρέπει να ανησυχούμε...

ΝΙΚΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ (Από το Editorial στην 1η σελίδα)

ΔΗΜΟΙ

ΤΑ ΝΕΑ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ
ΥΠ.ΕΣ - ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΡΗΤΗΣ
ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ
ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ - ΚΑΜΑΤΕΡΟΥ
ΑΓΚΙΣΤΡΙΟΥ
ΑΘΗΝΑΙΩΝ
ΑΙΓΑΛΕΩ
ΑΙΓΙΝΗΣ
ΑΛΙΜΟΥ
ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ
ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ
ΑΧΑΡΝΩΝ
ΒΑΡΗΣ - ΒΟΥΛΑΣ - ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ
ΒΡΙΛΗΣΣΙΩΝ
ΒΥΡΩΝΑ
ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ
ΓΛΥΦΑΔΑΣ
ΔΑΦΝΗΣ - ΥΜΗΤΤΟΥ
ΔΙΟΝΥΣΟΥ
ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ - ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΥ
ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΙΛΙΟΥ
ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ
ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ
ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ - ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ
ΚΗΦΙΣΙΑΣ
ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ
ΚΡΩΠΙΑΣ
ΚΥΘΗΡΩΝ
ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ
ΛΥΚΟΒΡΥΣΗΣ - ΠΕΥΚΗΣ
ΜΑΝΔΡΑΣ - ΕΙΔΥΛΛΙΑΣ
ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ
ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ - ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ
ΜΕΓΑΡΕΩΝ
ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ
ΜΟΣΧΑΤΟΥ - ΤΑΥΡΟΥ
ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ
ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Ν. ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ - ΧΑΛΚΗΔΟΝΑΣ
ΝΙΚΑΙΑΣ - ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΡΕΝΤΗ
ΠΑΙΑΝΙΑΣ
ΠΑΛΑΙΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ
ΠΑΛΛΗΝΗΣ
ΠΑΠΑΓΟΥ - ΧΟΛΑΡΓΟΥ
ΠΕΙΡΑΙΑ
ΠΕΝΤΕΛΗΣ
ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ
ΠΟΡΟΥ
ΡΑΦΗΝΑΣ - ΠΙΚΕΡΜΙΟΥ
ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ
ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ
ΣΠΑΤΩΝ - ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ
ΣΠΕΤΣΩΝ
ΤΡΟΙΖΗΝΙΑΣ
ΥΔΡΑΣ
ΦΙΛΟΘΕΗΣ - ΨΥΧΙΚΟΥ
ΦΥΛΗΣ
ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ
ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ
ΩΡΩΠΟΥ
Διαφήμιση

Ζώδια


 
Διαφήμιση
Διαφήμιση