Αρχική

ΕΝΑΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΚΟΣ, ΜΑ ΤΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΚΟΣ...

altΕνας απίθανος βουλευτάκος της Νέας Δημοκρατίας, ο Δημήτρης Χριστογιάννης, χωρίς καμία αισχύνη, δίχως καν να μπει στον κόπο να ζητήσει ταπεινά συγνώμη (την οποία βεβαίως κανείς δεν είναι δυνατόν να δεχθεί από πολιτικό, αλλά εν πάση περιπτώσει θα ήταν ένα βήμα ξεπλύματος της ντροπής) ανέφερε σε τηλεοπτική εκπομπή ότι "η χούντα ήταν... επανάσταση!".

Και επειδή ενδεχομένως κάποιοι τηλεθεατές να μην πίστευαν στα αυτιά τους τα λόγια που ξεστόμισε ένας βουλευτής (!) που κάθεται στα έδρανα που κατάργησαν οι προσφιλείς του... Παπαδόπουλος, Μακαρέζος, Παττακός και το κακό συναπάντημα, έσπευσε να προσθέσει πως τότε ο ελληνικός λαός δεν ήταν καν φοβισμένος...

Αυτά είπε ο πολιτικά και εθνικά προκλητικός βουλευτής (!) Πιερίας, ρίχνοντας νερό (όπως ήταν φυσικό) στον μύλο της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Ξανατονίζω: Είναι προφανές ότι ντροπή δεν υπάρχει ούτε στάλα από την πλευρά του επικίνδυνου βουλευτή. Ούτε βεβαίως πολιτικό φιλότιμο.

Οσο για τη συνέχεια;

Από έναν πολιτικά επικίνδυνο όπως ο συγκεκριμένος, που η εθνική ευαισθησία είναι έννοια παντελώς άγωστη, δεν θα μπορούσε να περιμένει κανείς παρά μόνο αυτό που επιχείρησε: Να διασκεδάσει τις οδυνηρές για τον ίδιο εντυπώσεις, επιτιθέμενος στον ΣΥΡΙΖΑ μια και κατά τον ίδιο... διαστρέβλωσε τις δηλώσεις που όλοι μας ξεκάθαρα ακούσαμε.

Ωστόσο, έχω μία απορία: Γιατί στην επίθεσή του αυτή "ξέχασε" να πει τα ίδια και για το ΠΑΣΟΚ; Η Χαριλάου Τρικούπη εξαπέλυσε κατά πολύ σφοδρότερη επίθεση στο πρόσωπό του, χαρακτήρισε τη δήλωσή του "ανατριχιαστική", "απαράδεκτη" και τον ίδιο "φιλοχουντικό".

Ολα στον βωμό της σκοπιμότητας που δημιουργεί μία πολιτική συμμαχία στη Βουλή;

Αλήθεια, ο πρωθυπουργός ακόμα δεν έχει σημαδέψει με την πατούσα του παπουτσιού του τον... πισινό του;

Ακόμα τον κρατά στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα, έστω κι αν οι βουλευτές του είναι λίγοι πλέον στον αριθμό;

Μπαφιάσαμε πια με τον κάθε επικίνδυνο που αποτελεί όνειδος για το δημοκρατικό πολίτευμα της πατρίδας μας.

Κρίμα...

Υ.Γ.1. Για να προλάβω τους γνωστούς "καλοθελητές" που μέσα στη δυστυχία τους ίσως προσπαθήσουν στα γραφόμενά μου να βρουν (και καλά...) κομματικές σκοπιμότητες, θα πρέπει να ξέρουν ότι ΕΝΑΣ ΕΚΛΕΓΜΕΝΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ είναι άλλο να εκφράζει απόψεις (κατά λίγους ή πολλούς) πολιτικά ανώφελες ή ανέφικτες ή αντιφατικές ή ... ή ... και διαφορετικό να υπερασπίζεται ένα τυραννικό δικτατορικό καθεστώς που είχε καταργήσει το έδρανο στο οποίο ο ίδιος κάθεται.

Υ.Γ.2. Εάν δεν το έχετε δει, αυτό είναι το επίμαχο video. Δώστε προσοχή μετά το 1 λεπτό και 35 δευτερόλεπτα.

Dim lights Embed Embed this video on your site

ΝΙΚΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ (Από το Editorial στην 1η σελίδα)

ΣΤΟ ΚΑΛΟ, ΔΑΣΚΑΛΕ!...

altΤον Μέμο Φαράκο τον γνώρισα στα τέλη της δεκαετίας του '90 - θα 'ναι γύρω στα 15 χρόνια. Τον θυμόμουν από μικρό παιδί, τότε που έλεγε ειδήσεις κοντά στα γεννητούρια της ελληνικής τηλεόρασης - φάνταζε σαν τον άνθρωπο που, απλώς... ήξερε τα πάντα και γι' αυτό τα 'λεγε  - για να τα μαθαίνουμε κι εμείς...

Τα χρόνια πέρασαν, αλλά ποτέ η ξεχωριστή δημοσιογραφική γοητεία που αναδεικνυόταν από την πένα του. Απλή, εκφραστική, καυτή, φιλοσοφημένη και κυρίως μαγευτική για τους τότε ανησυχούντες της νέας γενιάς. Εξιστορούσε κάποια περιπέτειά του σε μία από τις εκτοντάδες αποστολές του και δεν την κατανοούσες απλώς. Τη ζούσες! Ησουν σίγουρος ότι τη ζούσες.

Τη Χριστίνα Λυκιαρδοπούλου, την αγαπημένη σύντροφο της ζωής του, τη γνώρισα πάνω κάτω την ίδια περίοδο, όταν πρωτασχολήθηκα με την τηλεόραση.
Ηταν όμως ο Στέφανος ο Δάνδολος, εξαιρετικός συνάδελφος και πάνω απ' όλα φίλος, που μου πρότεινε ένα βράδυ να βγούμε για ένα κρασί συντροφιά με τον Μέμο.
Πέταξα από τη χαρά μου. "Στον "Καπετάνιο" στου Ρέντη, στις 8:30", μου είπε.

Μόλις έφτασα, είχαν ήδη καθίσει ο Μέμος με τη Χριστίνα και ένα (αρκετά γνωστό) φιλικό τους ζευγάρι. Ηρθε κι ο Στέφανος.
Κι όταν γύρω στη μία μετά τα μεσάνυχτα ευχηθήκαμε "καληνύχτα", ήμουν πιο πλούσιος!
Στη δομή του λόγου, στις εμπειρίες, στον τρόπο σκέψης, σε κάθε τι που σε κάνει να αισθάνεσαι πως είσαι άνθρωπος.

Κι αυτή η αισιοδοξία του... Η απαράμιλη φυσική του ευγένεια...
Πώς να ξεχάσω όταν πριν από περίπου δέκα χρόνια (λίγο πριν - λίγο μετά τα 80 του) βγήκε νικητής σε μία κρίσιμη για την υγεία του μάχη. Πήρε άδεια από την εφημερίδα και... με το χαμόγελο έφυγε, με το χαμόγελο επέστρεψε... Σπάνιος άνθρωπος!
Η καθημερινή συναναστροφή με τον Μέμο στην εφημερίδα, θαρρώ πως μας "υποχρέωνε" όλους να δείχνουμε σεβασμό ο ένας στον άλλον. Μπορεί ηλικιακά να ήταν ο μεγαλύτερος όλων, αλλά η ψυχή του φτερούγιζε σαν να πατούσε τα τριάντα, να σιγομπαίνει στην πιο παραγωγική ηλικία. 
Κι όταν χρειάστηκα σε ένα πολύ σοβαρό προσωπικό μου πρόβλημα τη γνώμη του, όχι μόνο δεν δίστασε να την εκφράσει, αλλά... μελέτησε το θέμα επί ημέρες! Για να μου πει στο τέλος "έτσι κι έτσι" έχουν τα πράγματα. Και φυσικά είχε δίκιο...

Ηξερε να συγχωρεί, να δικαιολογεί, να βλέπει μέσα απ' τα ανομολόγητα.
Είμαι πολύ τυχερός (και μαζι μου έχω την εντύπωση όλοι οι συνάδελφοι) που έζησα κάμποσα χρόνια με τον Μέμο Φαράκο στον ίδιο εργασιακό χώρο.
Μου έμαθε πολλά, πήρα ακόμα περισσότερα.
Η Χριστίνα πρέπει να καμαρώνει (και το κάνει) που τον συντρόφεψε και απόλαυσε περισσότερο απ' όλους μας την ακατανίκητη γοητεία που ξεχείλιζε η παρουσία του.
Και τώρα που ο Θεουράνιος τον έχει μαζί του, στους εκλεκτούς του, θα 'ναι ακόμα πιο περήφανη.

Στο καλό, Δάσκαλε!...

ΝΙΚΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ (Από το Editorial στην 1η σελίδα)

ΑΛΛΟΥ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ, ΚΥΡΙΟΙ....

altΑπορία: Υπάρχει έστω και ένας που να έχει τα χρήματα και να προτιμά να μένει χωρίς φως, θέρμανση, ψυγείο, πλυντήριο κ.ο.κ. και μάλιστα κάτω από αυτές τις καιρικές συνθήκες; Απολύτως κανείς, λέει η δική μου λογική...

Προσέξτε:

Το ρεύμα έχει κοπεί αποκλειστικά και μόνο σε οικογένειες που δεν έχουν ούτε τα βασικά. Που υποφέρουν. Που έτσι όπως κατάντησε αυτή η χώρα φαντάζουν να μην έχουν στον ήλιο μοίρα. Και έρχονται τώρα αυτοί που εμείς οι ίδιοι τους ψηφίσαμε, να το παίζουν ανερυθρίαστα κριτές για το ποιος πρέπει ή δεν πρέπει να έχει στο σπιτικό του το βασικότερο αγαθό, το ρεύμα!
Από πού αντλούν το δικαίωμα αυτοί οι απίθανοι τύποι να καταδικάζουν συνειδητά (έστω και για μισή ώρα, έστω και μία οικογένεια) στο σκοτάδι, στο κρύο και στην απανθρωπιά;
Ποιος τους είπε ότι δουλειά τους είναι να γίνονται σκληροί νταβατζήδες στα ελληνικά νοικοκυριά; Ποιο είναι το ηθικό ανάστημα που έχουν ώστε να παρεμβαίνουν σε φτωχές οικογένειες και να «τιμωρούν» μικρά παιδιά και γέροντες επειδή δεν έχουν λεφτά που οι ίδιοι μέσω της πολιτικής τους τα στέρησαν από τους ίδιους;
Ντροπή όχι μόνο δεν υπάρχει, απεναντίας κυριαρχεί ο πολιτικός ξεδιαντροπισμός. Η πολιτική αλητεία. Η πολιτική ξετσιπωσιά. Η πολιτική ανηθικότητα.
Αυτή είναι η αλήθεια, και αναρωτιέμαι γιατί άραγε το κάνουν;
Τέτοια μανία για να γράψουν το όνομά τους στη σελίδα εκείνων που «θα αλλάξουν την Ελλάδα»;
Καλή και επιβεβλημένη είναι η αναδιοργάνωση αυτού του σαδιστικού απέναντι στον πολίτη κράτους. Οπως επιβεβλημένη είναι και η ριζική αλλαγή νοοτροπίας ενός λαού που μπορεί να υπερηφανεύεται για πολλά, όχι όμως και για το σε πολλές περιπτώσεις (ας είμαστε ειλικρινείς) ασίγαστο πάθος του στη λαμογιά.
Μόνο που όσοι έχουν την έφεση σε τέτοιες πρακτικές δεν είναι οι μεροκαματιάρηδες, οι μικροσυνταξιούχοι και τα παιδιά, αλλά εκείνοι την πληρώνουν τελικά.
Επαναλαμβάνω: Μπορεί με βάση την απλή λογική όσοι αυτή τη στιγμή δεν έχουν ούτε φως στα σπίτια τους να έχουν να πληρώσουν τον λογαριασμό της ΔΕΗ και να μην το κάνουν; Οσο… βίτσιο και να είχε κανείς, με τέτοιες συνθήκες χρονιάρες μέρες δεν θα το 'κανε. Σωστά;
Οπότε, καλό θα είναι τα πολιτικά μας μπουμπούκια να μην καμώνονται ότι… εργάζονται σκληρά (!!!!) για να προστατεύσουν τους αδύναμους. Αλλού τα παραμύθια, κύριοι...

Υ.Γ. 1. Αλήθεια, γιατί η κυβέρνηση ζητεί παράταση ενός χρόνου για τους πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας; Σε έναν χρόνο από σήμερα θα έχει αλλάξει κάτι τόσο δραματικά στη βελτίωση της οικονομικής εικόνας των πολιτών; Η, μήπως πάνω-κάτω (στην καλύτερη περίπτωση) η κατάσταση θα είναι η ίδια;
Από 'κεί που δεν συζητούσαν καθόλου τις κατασχέσεις της πρώτης κατοικίας και με στόμφο έβγαιναν στον Τύπο να αποθεωθούν μόνοι τους για τη σθεναρή τους αντίσταση στην τρόικα, τώρα που ο Λάτσης βρήκε την ώρα να αφήσει τη Eurobank και να ασχοληθεί με το Real Estate στην Ελλάδα… η δημοσιογραφική μου διαστροφή με οδηγεί να συνδυάσω ότι τώρα όχι μόνο το συζητούν, αλλά κάνουν τα παγώνια.
Υ.Γ. 2. Θέλει πολλή ψυχή οικογένειες, ανθρώπους που δεν έχεις γνωρίσει και ποτέ δεν έχεις δει στη ζωή σου, να τις καταδικάζεις γιατί και καλά απέκτησες εξουσία. Την οποία, βεβαίως, στην έδωσαν (για να τους ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙΣ και κυρίως να τους ΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙΣ) αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι! Και εδώ, οφείλω να πω ότι οι πολιτικοί μας την έχουν. Προφανώς, την αποκτούν από την ακόρεστη δίψα να δείξουν ότι… κάποιοι είναι!

ΝΙΚΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ (Από το Editorial στην 1η σελίδα)

ΕΓΩ ΕΤΣΙ ΤΑ ΒΛΕΠΩ...

Η απίστευτη δήλωση των τροϊκανών «άμα θέλετε να κάνετε κοινωνική πολιτική, βρείτε καταλύματα σε όσους χάνουν τα σπίτια τους», είναι ό,τι πιο προκλητικό έχει ειπωθεί μέχρι στιγμής.

Οι ελεεινοί αυτοί υπάλληλοι, καιρό τώρα επιβάλλουν «τα θέλω και τα πρέπει τους» σε μία χώρα φανερά αδύναμη και καταβεβλημένη να αντισταθεί ακόμη και στα πιο εύκολα, πόσο μάλλον σε ένα ζήτημα που οδηγεί τον ελληνικό λαό σε ακόμα μεγαλύτερη εξαθλίωση.

Αβουλα όντα, δειλά και φοβισμένα, λένε στις τηλεοράσεις και στα ραδιόφωνα ότι ονειρεύονται να αφήσουν εποχή σε μία Ελλάδα που θα αλλάξει και δεν θα μοιάζει σε τίποτε με αυτήν που γνωρίζουμε.
Αλλά ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΕΤΣΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ, τόσος ραγιαδισμός πια;
Πώς, με ποιόν τρόπο, με πόση υπομονή μπορεί να ακούσει κανείς τον ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ Τόμσεν, Μορς ή Μαζούχ να του λέει κατάμουτρα να φτιάξει καταλύματα γιατί οι πλειστηριασμοί θέλεις δεν θέλεις θα γίνουν;
Ταυτόχρονα, πώς γίνεται να προβάλεις μία τέτοια είδηση ως υπόδειγμα αντίστασης στα σχέδια κάποιων που υποτίθεται ότι έχουν έρθει εδώ για να βοηθήσουν και όχι να επιβάλλουν στην άρση των αδικιών, στην προστασία των πτωχών, στην αντιμετώπιση των τεράστιων προβλημάτων που έχουν οι κοινωνικά αποκλεισμένοι κ.ο.κ.;
Ειλικρινά, μου προξενεί ιδιαίτερη εντύπωση η ανερυθρίαστη επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης.
Δεν θα μου φανεί καθόλου περίεργο τελικά να αναβληθεί για ένα μικρό διάστημα η συζήτηση για τους πλειστηριασμούς και κάποιοι εκ των κυβερνώντων να το λανσάρουν ως «επιτυχία απέναντι στους δανειστές».
Με άλλα λόγια, αντί να… καρπαζώσουν άσχημα, πολύ άσχημα, τους τροϊκανούς υπαλλήλους που τολμούν να αρθρώσουν έστω και ίχνος από τη συγκεκριμένη πρόταση, οι κυβερνώντες επιδίδονται σε πολιτικά παιχνίδια για να φανεί η δήθεν γενναιότητά τους.
Εάν είναι έτσι, λάθος τρόπο επέλεξαν.
Εάν πάλι δεν πρόκειται για επικοινωνιακό (κακόγουστο μεν, αλλά επικοινωνιακό) τρικ, ακόμα χειρότερα.
Οι υπερασπιστές της χώρας, εάν όπως λένε έχουν πατριωτικό ήθος, θα έπρεπε ήδη να είχαν αφήσει τα αποτυπώματα των παπουτσιών τους στους ΚΑΛΟΘΡΕΜΜΕΝΟΥΣ ΠΙΣΙΝΟΥΣ του Τόμσεν και του κάθε Τόμσεν που έχει το θράσος να απειλεί με αυτόν τον τρόπο.
Ελα όμως που κάποιοι "συνάδελφοί" μου (με ντροπή το λέω) ΑΛΗΘΙΝΑ ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙΑ μόλις ακούσουν κάτι παρόμοιο σε οποιαδήποτε συζήτηση βάζουν αμέσως σε λειτουργία τον μηχανισμό αντίδρασης σε κάθε λογική, διερωτώμενοι «Τι θα κερδίσουμε; Δεν καταλαβαίνετε πως αυτοί έχουν το πάνω χέρι; Τι περισσότερο μπορούμε να κάνουμε ως χώρα, είμαστε δεσμευμένοι από παντού».
Πώς μεταφράζεται όλο αυτό; Νομίζω έτσι:
Οταν πριν από ένα δύο χρόνια ερχόντουσαν προς ψήφιση στη Βουλή τα νομοσχέδια που μας έδεναν χειροπόδαρα, ξέραμε υπεράριστα ότι θα έρχονταν όλα αυτά που ζούμε σήμερα, αλλά βάζαμε σε ισχύ την προπαγάνδα του τύπου «δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά». Οπερ μεθερμηνευόμενον; Τα τετελεσμένα δεν μπορούν να αλλάξουν, άρα δυστυχώς (και καλά…) θα αφήνουμε τους τροϊκανούς να έρχονται σ' αυτόν τον ταλαιπωρημένο τόπο και να μας γελοιοποιούν.
Ε, λοιπόν, εγώ τουλάχιστον βλέπω ότι κάτι κερδίζουμε: Την παντελώς χαμένη μας αξιοπρέπεια. Ειδάλλως, καλά μας κάνουν...

ΝΙΚΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ (Από το Editorial στην 1η σελίδα)

ΔΗΜΟΙ

ΤΑ ΝΕΑ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ
ΥΠ.ΕΣ - ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΡΗΤΗΣ
ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ
ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ - ΚΑΜΑΤΕΡΟΥ
ΑΓΚΙΣΤΡΙΟΥ
ΑΘΗΝΑΙΩΝ
ΑΙΓΑΛΕΩ
ΑΙΓΙΝΗΣ
ΑΛΙΜΟΥ
ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ
ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ
ΑΧΑΡΝΩΝ
ΒΑΡΗΣ - ΒΟΥΛΑΣ - ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ
ΒΡΙΛΗΣΣΙΩΝ
ΒΥΡΩΝΑ
ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ
ΓΛΥΦΑΔΑΣ
ΔΑΦΝΗΣ - ΥΜΗΤΤΟΥ
ΔΙΟΝΥΣΟΥ
ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ - ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΥ
ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ
ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΙΛΙΟΥ
ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ
ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ
ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ - ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ
ΚΗΦΙΣΙΑΣ
ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ
ΚΡΩΠΙΑΣ
ΚΥΘΗΡΩΝ
ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ
ΛΥΚΟΒΡΥΣΗΣ - ΠΕΥΚΗΣ
ΜΑΝΔΡΑΣ - ΕΙΔΥΛΛΙΑΣ
ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ
ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ - ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ
ΜΕΓΑΡΕΩΝ
ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ
ΜΟΣΧΑΤΟΥ - ΤΑΥΡΟΥ
ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ
ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Ν. ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ - ΧΑΛΚΗΔΟΝΑΣ
ΝΙΚΑΙΑΣ - ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΡΕΝΤΗ
ΠΑΙΑΝΙΑΣ
ΠΑΛΑΙΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ
ΠΑΛΛΗΝΗΣ
ΠΑΠΑΓΟΥ - ΧΟΛΑΡΓΟΥ
ΠΕΙΡΑΙΑ
ΠΕΝΤΕΛΗΣ
ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ
ΠΟΡΟΥ
ΡΑΦΗΝΑΣ - ΠΙΚΕΡΜΙΟΥ
ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ
ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ
ΣΠΑΤΩΝ - ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ
ΣΠΕΤΣΩΝ
ΤΡΟΙΖΗΝΙΑΣ
ΥΔΡΑΣ
ΦΙΛΟΘΕΗΣ - ΨΥΧΙΚΟΥ
ΦΥΛΗΣ
ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ
ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ
ΩΡΩΠΟΥ
Διαφήμιση

Ζώδια


 
Διαφήμιση
Διαφήμιση